Ik wil in bad

 

Ik wil in bad. Ik wil in bad.
Ik wil al heel lang in bad.

Ik ben al dagen aan het dagdromen.
Een bad, een bad. Ik wil in bad.

Ik mail een vriendinnetje: waar had jij je bad gekocht?
Ik zoek op tweedehands websites. Wie heeft voor mij een bad?
Ik fiets naar grote winkels waar ze alles hebben.
Ik kom gelijkgestemden tegen op internet. 'Deze mevrouw wil in bad.'

Want er zijn forums voor mensen die óók in bad willen.

Mijn lichaam doet wat het moet, maar éigenlijk wil het alleen maar warmte. Eindeloze heerlijke warmte. Kippenvel dat zucht van opluchting en verdwijnt. Ontspannen spieren, gekletter bij een handbeweging. Spelen dat mijn knieen eilanden zijn. Een van tevredenheid knorrend warm buikje.

Zo is het al een paar dagen.

En dan ineens krijg ik een mailtje van een vriend. Hij kon het niet weten, maar hij zegt het toch. Aan het eind van zijn verhaal, bij wijze van groet, bij wijze van doei, zegt hij: tot morgen! ga ik nu heerlijk in bad!!!! liefs.

Het is onschuldig bedoeld, of lief, dat weet ik wel. Maar toch. Ik kan er niets aan doen. Het doet een beetje pijn.

Gelukkig bedenk ik dán, ineens, iets heel wijs.
Een waarheid.

Thee is ook een soort bad. Maar dan van binnen.