En jij was groen

 

In de agenda stond: Laatste werkdag Krista. 
Want je had je baan opgezegd. Ik dacht: waarom ookalweer? 
De deur ging open, jij kwam terug van vakantie. Groen. 
Je haar, je gezicht en je handen zo ontzettend groen dat mijn ogen er pijn van deden. Eigenlijk was het lelijk, je leek op de paarse heks uit het stripboek dat ik vroeger had. Maar ik vond het wel heel grappig. 
Je laatste werkdag, dus je ruimde je bureau op en gooide papieren in de papierbak en in de lucht. De anderen werkten. De mannen. Je sprong, je danste als een dolgedraaide gek op John af. Hij deinsde een beetje terug in zijn stoel. Joehoe!, schreeuwde je. Je groen fluorescerende haar tegen de witte muur.
Matthijs en Jeroen en John: je zag dat ze dachten ze-is-gek, maar ik dacht: ze zullen je vreselijk missen, straks.

Daarna had ik twee kinderen: een ouwelijk zwart jongetje en een blank verlegen meisje dat niet tegen de dokter durfde te praten.

En dáárna had de gele lamp op mijn kamer een zoontje zonder kap, en maakten ze een beetje ruzie met elkaar.